सततविमलबोधानन्दरूपं समेत्य स्वमेत्यत्यज जडमलरूपोपाधिमेतं सुदूरे ।अथ पुनरपि नैष स्मर्यतां वान्तवस्तुनैव स्मरणविषयभूतं कल्पते कुत्सनाय || 414 || ॥
